Mahmut KAPLAN
Bir gölge gibi gezdim aranızda dolaştım
Aydınlık dünyanızda gölgeye yer yok bildim
Ne aya el uzattım, ne güneşe ulaştım
Sırtımda ağır bir yük karanlığa çekildim.
Anlattım yadırgandım, dinledim duygulandım
Yarını görmeseydim sevinip gülecektim
Bütün insanlar gibi kemik, et, sinir, kandım
Şikâyet ettiğim yok ben zaten ölecektim.
Karıştı servilerin gölgem gölgelerine
Bir çiğ damlası gibi mezarıma döküldüm
Ağırlaşmış bir yükü ulaştırmak yerine
Gerek, diye irkildim, vakit tamamdı öldüm.
