Etiket Arşivleri: mehmet kara

DALDA ÇİÇEK AÇAR GİBİ

Mehmet KARA Bir kuruyup bir ıslanır İnsan ümide yaslanır Geçip gidince geceler Sabahı görür niceler Mevsim hep kış değil Her kanatlı kuş değil Ey olmazları olduran Günlüme sevinç dolduran Gelen gün insana özel Onu yaşat bize güzel Dalda çiçek açar gibi Kuş havada uçar gibi Yer elvan mavi gökyüzü Nimetle donattın bizi Ne fayda eder […]

İNSAN YALNIZ ÖLÜR

Mehmet KARA İnsan yalnız kalır, Kızıllığını yitirir kan, Etrafı siyah bir örtü bürür, Şehir karanlığa gömülür, Sadece şehir mi? Bir o kadar da insan. Dalından düşer yaprak, Ağlar gökyüzü ince bir sızıyla, Toprak yitirir kokusunu. Çember gittikçe daralır, Elinden alınır özgürlüğü, İnsan yalnız kalır. Kar örtünce dağları, Kopar şehirle bütün bağlar. Bir türlü geri gelmez […]

İNSAN HER YERDE AYNI

Mehmet KARA İnsan her yerde aynı Çocuk her yerde çocuk Yaşlı her yerde yaşlı Farklı olsa da gözü kaşı Yakın olur düşleri Kuzendir gülüşleri Ağıtları kardeş İnsan her yerde aynı Küçüğü sevgi ister Büyüğü saygı bekler Tonla duygu yüreğinde Kurulsun ister bir bağ Irmak her yerde ırmak Dağ her yerde dağ İnsan her yerde aynı […]

ÇOK ŞEY YARIM KALIR

Mehmet KARA Damarlardan çekilip gider kan Yağı bitiverir de söner o kandil Gözyaşına nasıl yetsin mendil Bir gün insan ansızın ölür Bir ayak sesi duyulur tık tık Dağdan şehre iner yalnızlık Ve üzeri kara toprakla örtülür Sesi kulaklarda uzak bir yankı Çıkıvrerip gelecek gibidir sanki Sevdiği dünyadan göçtüğü an Acılar insanın üstüne abanır Toprak açılır […]

ÇOK ŞEY YARIM KALIR

Mehmet KARA Damarlardan çekilip gider kan Yağı bitiverir de söner o kandil Gözyaşına nasıl yetsin mendil Bir gün insan ansızın ölür Bir ayak sesi duyulur tık tık Dağdan şehre iner yalnızlık Ve üzeri kara toprakla örtülür Sesi kulaklarda uzak bir yankı Çıkıvrerip gelecek gibidir sanki Sevdiği dünyadan göçtüğü an Acılar insanın üstüne abanır Toprak açılır […]

ÇAĞLAR GÜZELİ

Mehmet KARA Cemali gönülden dağıtır yası Gam dolu gecede bir ay parçası Daha kırılmamış billur sırçası Koynunda saklamış dağlar güzeli Elvan elvan şalı yünden örmeli Karaca gözleri Hak’tan sürmeli Ölen göçüp gitti onu görmedi Merak edip durdu sağlar güzeli Bahar kokar tomurunca sümbülü Gamzesinde güller açar güldü mü Çılgın gönül artık yaban bülbülü Durmaz öter […]

Süleymana Ağıt

Mehmet KARA Penceresi zindanın dört köşeli On ay oldu sen zindana düşeli Altında buz gibi beton döşeli Su koysan bir gün donar be Süleyman Daha şimdiden ak düşmüş saçına Öğrenemedik bir türlü suçun ne Bu derdi kim düşürdüyse içine Ciğeri bir gün yanar be Süleyman Yaşadık hayatı biz düşe kalka Sonunda dinecek bu hırçın dalga […]

Servi Ağacı

Mehmet KARA Ey mavi boşlukta salınan servi ağacı Hiç merak ettin mi altında yatan kim Gariplere iyiliği dokunmuş bir yetim Kızarıp giderken dönülmez akşamın ufku Ağladık epeyce yüzüne son kez bakarak Gökyüzü bize eşlik etti gözyaşı dökerek Hani ateş düştüğü yeri yakar derler ya Oracıkta derin bir hüzün çöktü içimize Eve dönünce yokluğu acı kattı […]

Seher Tez Gelir

Mehmet KARA Yazın yeşil kışın sarıdır çimen İncinir dünyada cenneti uman Tan gecikir bürür etrafı duman Gök kapanır bulut gelir toz gelir Dikenler yakındır dünya gülüne Dert mızrabı vurur gönül teline Sen acıyı bal eylersen diline Altın değerinde güzel söz gelir Olumsuz konuşmak eksiltir seni Ufkun açık olsun düşüncen yeni Böyle çıkar ancak hayatın demi […]

KARANLIĞA BİR MUM YAK

MEhmet KARA Senden uzaklarda kalırsam tutsak Sanma güneşimiz hiç doğmayacak Zor gelmesin kış çelmesin aklını Eskileri anma sen ağlayarak Kar sularına sal o kış faslını Uç veren bahara baş çevirip bak Durmadan anmakla eski günleri Ne ak kara olurmuş ne kara ak Acımasız hayatta çok zulüm var Oysa bu dünya bir geçici durak Bırakma kendini […]