Gözlerini açtı. Sabah olmuştu. Üzerine gri renkli bir gömlek giyindi. Saçlarını taradı. Telefonunu eline aldı. Bir mesaj attı: Geliyorum. Kapıyı açtı. Dışarı çıktı. İsmi Sinan’dı. Yürüdü. Bir şimşek çaktı gökyüzünde. Yürüdü. Bir iş adamı olmanın verdiği gururla yürüdü. “Merhaba.” Bir kafedeydi. Sehl-i mümteni şekilde konuşurdu. Tek cümleler yazarın tek gücüydü. Sandalyeye oturdu. Bir kahve istedi. […]
24
Eyl
Eyl