Ayşe BALTACI Bir türlü sabit duramıyordu Zaman. Kendinden ve etrafından sıkılmıştı. Neye dokunsa kendinden izler bırakıyor fakat hiçbir şey onu istediği kıvamda mutlu edemiyordu. Yalnız hissediyordu. Her yan bomboş bir sessizlikle kaplıydı. Sessizliğin sesini, hüzünlüyken duymayı sevmiyordu. Bir şeyleri özlüyor ama özlediği şeyin ne olduğunu bilmiyordu. Bilmemek aslında onu içten içe de ürkütmüyor değildi. Derin […]
