Mahmut KAPLAN Gül dikti bahçıvan, gül budadı Elleri cömert mi cömert, Kendini güllere adadı, Bu bahçıvan. Kanamadı değil elleri, yüreği, Dikenlerle haşir neşir, İnce ince sızdı toprağa Şafaklara gül ısmarladı, Bu bahçıvan. Akşamla şafağın arasını çizdi, Tez gelsin diye bahar. Bir secde boyu yakın, Işığa boğuldu zindanlar, Sıyırıp attı kelepçeleri, Allah’a, yalnız Allah’a kul oldu […]