Mahmut KAPLAN
Gül dikti bahçıvan, gül budadı
Elleri cömert mi cömert,
Kendini güllere adadı,
Bu bahçıvan.
Kanamadı değil elleri, yüreği,
Dikenlerle haşir neşir,
İnce ince sızdı toprağa
Şafaklara gül ısmarladı,
Bu bahçıvan.
Akşamla şafağın arasını çizdi,
Tez gelsin diye bahar.
Bir secde boyu yakın,
Işığa boğuldu zindanlar,
Sıyırıp attı kelepçeleri,
Allah’a, yalnız Allah’a kul oldu
Bu bahçıvan.
Geceler boyu uyanık, elleri dualarda.
Kurudu gözyaşları, Afganistan, Filistin,
Kurudu gözyaşları “Allahu Ekber” derken,
Şehit kanlarıyla…
Baştanbaşa ruh oldu,
Baştanbaşa ruh, bu bahçıvan.
