Mahmut KAPLAN
Mevsim kış, kar, buz, soğuk
Karıncalandı eller olmadı.
Yanlıştı baştan beri;
Tohum çatlayacak yer bulmadı.
Bir başkaymış gerçek hayâlden,
Ben böyle sanmışım ne çıkar!
Düşmüş bir kere faydasız,
Çiğneyip geçtiler birer birer,
Çıkıp da biri engel olmadı.
Toprağa sızdı damla damla:
Ne Ömer’den nişan verdi,
Ne Bilâl’den.
Bu yüzden ellerim boş,
Gözyaşlarını bu yüzden sel olmadı.
Koptu birkaç yerden film,
Manzaralar değişti, anlamsız.
Resimlerde sarardı hayat.
Boşuna yonttum yıllarca;
Parça parça döküldü mermer
Heykel olmadı
