BİR ZAMANLAR

Mahmut KAPLAN
Gönül bahçemizi dikenler sardı
Kurudu tomurcuklar dallarda
Gülümserdi şafaklara rüyalar
“Hikâyelerimiz fecre kadar uzardı”

Huşûyla dinlerdik ezanları
Ufuk alev alev yanardı
Bazı bir serçe ürpertir ruhumuzu
Kanat çırpar fezalara uçardı

Kezzap gibi yakar yüreğimizi günahlar
Kur’an ruhumuzu okşardı
Kubbe kubbe örülmüştü memleket
Alperenler gülbanklerle coşardı

Dar gelirdi yedi iklim dört köşe
Allah Allah tekbir tekbir çınlardı
Kılıcının uzandığı diyara
Ecdadımın dünya bilir güller açardı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir