Nur ARTIRAN
“Ey sevgili, derdimi sana gönderiyorum. Ona bak; eğer saf ve temiz değilse, derdime derman verme.” (Hz. Mevlana)
Burada sözü edilen dert, firkat ateşiyle şerha şerha olan, yanmış yakılmış bir gönüldür. Sevgiliden maksat ise, Cenab-ı Allah’tır. Demek isteniyor ki “Ya Rab, gönlüme, oradaki Sana karşı olan ‘aşk’ıma, vuslat ümidiyle çırpınan iştiyakına, yanmış yakılmış harap olmuş hal-i perişanıma bir nazar et. Eğer orada toz kadar dahi beşeri, insani herhangi bir duygu, düşünce, istek, arzu görürsen; bırak bu ayrılık ateşinde yanıp yakılıp kül olayım. Eğer o harap olmuş gönülde Sen’den gayrı bir şey yoksa; o zaman Sen de vuslatını lütfeyle…”Bu söz tümüyle Rabbani olan ilahi bir aşkın, çok derin ve sırlı alametlerinden biridir.
