Nur ARTIRAN
“İbadet etmek, sadece ‘Allahu Ekber’ demektir.” (Hz.Şems-i Tebrizi)
“Allahu Ekber” demekten maksat, Allah’ın büyüklüğünü yüceliğini, kudret ve kuvvetini kabul ve tasdik etmektir. Bu hal de söz ile “Allahu Ekber” demekle olmaz. Bir sözün tasdiki, sadece söylediğini yaşamakla mümkün olur. O’nun birliğine gerçekten inanan, iman eden kişi asla O’ndan başkasına meyletmez, dayanmaz, güvenmez. O yücelik, heybet, azamet, kudret karşısında, kendi fani varlığının bir hiçten ibaret olduğunu bilir. Dil ile “Allahu Ekber” deyip Allah’tan çok kendine ve fani varlıklara dayanmak ve güvenmek “ben merkezli yaşamak Allah’ın büyüklüğünü değil; ancak kendini yüceltmek, kendi kudretini tasdik edip kutsamaktır. Sonuç itibariyle çeşitli ilen, gerçekten de ibadetlerden asıl maksat, kişinin Yaratıcısına ve cümle yaratılmışlara karşı haddini bilmesidir. Bunu başarabilen, gerçekten de ibadet yapmış, lütuf olarak da “Allahu Ekber” demiş sayılır. O nedenle, “Allah’ı bilmek, ancak O Bir’in önünde kendini yok bilmekle mümkün olur” demişlerdir.
