Dilara Pınar ARIÇ
Gözlerini açtı.
Saatler uyanmıyordu.
Uyarmıyordu.
Sessizlik çöktü üstüne.
Birden doğruldu.
Hatırlayamıyordu.
Ne olduğunu ne bittiğini…
Gözlerinden yaş düştü.
Evet aşk yakardı.
Vicdan neydi?
Gölgesi düştü mü üzerine?
Hissettin mi benim yokluğumu?
Ben yokum evet yanında…
Sensizim dolaşıyorum sessizliğin kıyılarında.
Sen yoksun yanımda.
Aşk bu ya!
Yakar boynumun zincirlerini atamam.
Deler geçer başımdan bir kurşun atamam.
Yakalar seni ıssız çöllerde tutar ellerimden bir kelepçe.
Yıkamam.
Sensizliğin kuytularında soğuk iklimlerdeyim.
Üşüyorum.
Bilinmezliğe uzanıp yıldızlarından tutup.
Yakalasam seni.
Üşüyorum.
Ölüyorum.
Sensizliğin iklimlerinden selam olsun sana.
Selam olsun yıldızlara.
Selam olsun.
