AHMAK VE AKIL SAHİPLERİ

Nur ARTIRAN
Hz. Mevlana sözüyle, ahmaklık, devası olmayan bir hastalıktır. En önemli belirtisi; sabit fikirli olmak, dolayısıyla her şeyi kendi görüşleri ve düşünceleri çerçevesinde görüp değerlendirmektir. Bu tür kişiler, hiçbir zaman gerçeği olduğu gibi idrak edemezler. Düşünceleriyle bir yere mıhlanmış gibidirler; oldukları yerde kalırlar. Ne ileri ne geri bir gelişim göstermeleri söz konusu olabilir. Her aynı yerde durdukları için; geçmişten ders alamaz, geleceğe farklı bir gözle bakamazlar. Binlerce kez doğruyu söylesen de dinlemez, asla inanmazlar. Kendi inançları, görüşleri ve düşünceleri dışında kalan hiçbir şeyi kabul etmek, görmek, bilmek istemezler. Söz, sözden anlayana söylenir. O nedenle, akıl sahipleri de, taş yığını gibi olan bu tür insanlar karşısında, kitap gibi sessiz olmayı tercih ederler. Hz. İsa’nın, “Ben bir nefesle ölüleri diriltirim, ahmak kişiye hiçbir şey yapamam.” Diyerek, ahmak kabul ettiği kişinin yanından koşarak uzaklaşması, bu söze en güzel örnektir.