Mahmut KAPLAN
Pencereden baktım yağmur
Sokağa çıkamam üşeniyorum
Gölgem duvarda durur
Ceketimi bıraktım
Raflarda sıkılıyor kitaplar
Masada yığılmış saatlerim
Kim kurmuş bunları böyle
Bu vakitsiz çalış neden
Dinlemeyi bıraktım
Bir böcek çarptı cama
Düştü gölgeme baş aşağı
Sus dedi
Konuşmadım ki
Sen ve ben
Anlamayı bıraktım
Bir terlik şıpıdak şıpıdak
Bir kapı kapandı
Şöyle bir kımıldandı gölgem
Henüz bozulmamış yatak
Yüreğimi bıraktım
Ne var bunda şaşacak
Bozacı geçiyor
Yayvan bir ses sarkıyor karanlığa
Pencereye baktım yağmur
Çözdüm bağlarını gölgemin
Sokağa bıraktım
