Mahmut KAPLAN
Bulutlar küme küme
Dağlar ufka yaslanmış
Çekilmiş gün ışığı
Mavi sular paslanmış
Süzülmüş yumak yumak
Köpüklerden dışarı
Mahzun gözlü martılar
Dalgalarla ıslanmış
Kaburga kemikleri
Fırlamış duvarlardan
Kale yorgun başıyla
Van Gölü’ne yaslanmış
Otların sarardığı
Bu güz akşamı bilmem
Gönül hangi şarkının
Nağmesiyle hislenmiş
Sessizce mırıl mırıl
Dalgaları uzaktan
Seyrederken kuş gibi
Uçmağa heveslenmiş
Taş gibi ağır yazık
Koldan kanattan yoksun
Vazgeç hey deli gönül
Vazgeç diye seslenmiş
