Aşk Sevgi ile Sana Yaklaşır, Seni Tuzağa Düşürür.

Nur ARTIRAN
“Aşk sevgi ile sana yaklaşır, seni tuzağa düşürür. Sen tuzağa düşünce de senden uzaklaşır, senin ayrılık ateşiyle yanışını seyre dalar.” (Hz. Mevlana)
Cenab-ı Allah, bir kişiyi sever de onu kendine yaklaştırmak isterse, o kula başka bir kuldan tecelli eder. Görünen Hakk’tır, ama kul bir kulu sevdiğini sanır. Kul, o “aşk” ile yanar tutuşur, ona ulaşmak için çok gayretler sarf eder. Ayrılık ateşiyle gözyaşları döker, nice ahlar eder, nice inler, geceler ateşler içinde yanar tüter. Her şeye kadir-i mutlak olan Allah, kulun bu vuslat duasına amin demez. Onun, içine düştüğü “aşk” ateşinde yanıp yakılmasını seyre dalar. Ayrılık acısıyla her taraftan kolu kanadı kırılan kul, dumansız bir ateş ile ah eder. Başka aresi olmadığından derinden bir “Allah” der. İşte o zaman Yüce Yaratıcı kendini izhar eder, bir zaman kula duyulan dayanılmaz iştiyak, yerini “Rabbani bir Aşk”a bırakır. Yani “Leyla Leyla” denilirken, “Mevla Mevla” denmeye başlanır. Fani bir kul aradan çıkınca, geriye sadece O kalır. Dolayısıyla, baki olan vuslat ile cümle muratlar bir anda hasıl olur, acı, ıstırap gibi görünenler de düğün, bayram olur.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir