“Sözün kısası şudur ki, dünyanın kulu kölesi olan kişilerle sıkı fıkı dost olman, seni Allah’tan uzaklaştırır.” (Abdülkadir Geylani Hazretleri)

“Sözün kısası şudur ki, dünyanın kulu kölesi olan kişilerle sıkı fıkı dost olman, seni Allah’tan uzaklaştırır.” (Abdülkadir Geylani Hazretleri)
Gerek maddi, gerek manevi olsun bir insan kamil olgun kişilerle oturup kalkarsa kendi cahilliğini ve eksik taraflarını fark eder. Eğer cahil, bilgisiz, görgüsüz kişilerle birlikte olursa onların cehaleti karşısında kendini alim ve kamil biri olarak görür. Böylece tekamül etmesi hatırlarından ve yanlışlarından kurtulması da mümkün olamaz. Çünkü terazisi yanlıştır. Çünkü terazisi yanlıştır, aynası da kirli paslıdır. Dolayısıyla dünyevi be uhrevi kendimize dost arkadaş edineceğimiz kişiler alakalı olarak şöyle der: Herkesin, Her şeyin kendisine muhtaç olduğu hiçbir şeye ihtiyacı bulunmayan Allah’ın tertemiz zatına yemin ederim kötü yılan, kötü dosttan iyidir. Çünkü kötü yılan insanın sadece canını alır. Fakat kötü dost, insanı ateşlere atar yakar yandırır! İnsan konuşmasa bile kötü arkadaşından huy kapar! Gönül gizlice onun ahlakını alır, benimser onun kötü ahlakını kendine ahlak edinir! Aklını başına al da bütün kişilerle dost ol ki sen de üstün olasın, değer kazanasın. Ünlü Yunan filozofu Epiktetos da Hz. Mevlana ile aynı doğrultuda şöyle der: “Birlikte olduğumuz kişilerin tesirleri üzerimizde oldukça fazladır. Sürekli sefil cahil insanlarla düşüp kalkarsan ve çok kuvvetli bir şahsiyetin de yoksa senin onu ıslah edeceğini ümit etmekten ziyade onun seni kendi yoluna çekmesinden korkmalısın.” Sonuç itibariyle bu sözlerden maksat dost, edineceğimiz kişileri çok büyük bir dikkat ve hassasiyetle seçmemiz gerektiğidir. Çünkü zaman içerisinde birlikte olduğumuz kişileri benzeyeceğiniz kaçınılmaz bir gerçektir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir