Mehmet KARA
İlkbahar geç gelse sümbül gonca güller özlenir
Ak çiçekten süs edinmiş yüklü dallar özlenir
Şehre kasvet çökse bir gün çırpınır ruh durmadan
Yel esen heybetli dağlar mavi göller özlenir
Bir haber var zannedip âşık kulak vermiş yele
Yâr yurdundan ılık estikçe yeller özlenir
Sevgisizlik zor gelir insan arar hep dengini
Bir an olsun yâr yanından geçse yollar özlenir
Ayrılıktan çokça hasret kalsa mahzun gönlümüz
Dost evinden biz dönerken kalkan eller özlenir
Hoş tavırlar gösterirler kırmadan hiç kimseyi
Söyleşirken bal sürülmüş tatlı diller özlenir
Hak katından güçlü derman gelmeden geçmez yaran
Dertli olsan derde Lokman gözde kullar özlenir
Bizde özlem bitmeyen bir sırra sâhip Gezgin âh
Hoşça geçmiş eski günler eski yıllar özlenir
