Mahmut KAPLAN
Yırttı karanlık göğü bir yıldız
Bir gül dalı kırıldı
Bir yarasa fırladı boşluğa yalnız
Sessizlik canevinden vuruldu
Bülbül visal rüyalarında baygın
Gölgeler büyüdü sularda
Alev sardı gönüllerde yangın
Döküldü gözyaşları art arda
Bir tomurcuk açtı lâl
Bir mermer parçası düştü
Güvercinler uyandı
Bir balık hıçkırdı, kal gitme kal.
Karanlık dalga dalga koyulaştı
Bir güvercin havalandı
Türbe boş
Ruhumu bir ince sızı dolaştı
Öksüz kubbe bomboş
