Mehmet Kara Ey rüzgârla söyleşen akasya ağacı Bir garip kul yatıyor hemen altında Ansızın gidip üzüntü bıraktı ardında En acı gerçek çok şahit olduğun ölüm Çaresizliğin ne olduğunu sen bilirsin O haşin rüzgâr her estiğinde irkilirsin Ak çiçeklerin gibiydi kıyafeti o gün Sevdiğimden ayrılırken tanıdım seni Ondan hiç esirgeme ne olur gölgeni Biz dönüp geldik […]
10
Mar
Mar