BULVAR AYNASI

Mahmut KAPLAN
Yalın iç çekişler gün boyu
Bir başına susuşlar bulvarlarda
Kayıpların başucu kitabı hüzün
Dil ve kulak zevkleri arasında
İkindileri unutmuş bir çağ
Bulvarları süsleyen makas
Yeni açmış çiçekleri kırpar
Sonra suskun mezar taşlarına
İnsan insan olduğunun aynasında
Bin bir gece masallarından artakalan
Sarhoşluğu taşır
Yumuşak mayıs güneşinin sıcaklığı
Yaratılmış en içli müzik güvercin gugukları
Beni benden sıyırır vesveseler
İkindilerde akrepleri dansa çağırır bulvarlar
Ben akreplerin dansında yorgun
İç çekişlerini dinliyorum kaldırımların
Bitmez insan özlemleri içinde
Hayal kuşlarını uçuran klaksonlar
Kafatası mı avuçlamış düşünürken
Gözleri fosfor ışıltıları içinde
Yansımasız çiçeklerle aydınlatır ikindi
Kendini yitirmiş bir çığlık
Gözyaşlarını modası geçmiş kumaşlara sarıp
Başucuna bırakıyorum dedelerimin
Fuzûlî’yi alıp çağdaş vitrinlere
Yunus’un yanı başına koyuyorum
Sonra bir Tevfik Fikret laneti içinden
İstanbul kaldırımlarında
Nedim Patrona Halil’le yüzleşir
Kan kusarken yeniçeri
Ve Alemdar’ın ölüsü başında bir Üçüncü Selim bestesi
Çalınır şafak kızıllığında
Bir kelebeğin kanadında kırılmış bir şairin
Yani Akif in şiirleri Tacettin Dergâhı’nın pencerelerinden
Hilvan’a
Uzatır şairleri demetleyip çağın cehenneminde
Sessizce çekiliyor çok gürültülü meydanlardan
Sirenlerin ölümcül devinimleri arasında
Herkes beni benden alıp götürüyor ‘
Ve ben bensiz
Kendime bakıyorum bir bulvar aynasında

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir