Leyla Kaderi

Dilara Pınar ARIÇ
Her güzel günün bir sonu vardır.
Her çiçeğin solduğu bir gün vardır.
Bilmezsin dertlerimi anlatamam.
Anlaman gerek beni.
Söyleyemem yaşadıklarımı.
Gözlerimden dökülen bir kıvılcım gibidir gözyaşlarım.
Sessizlik söyletir.
Sensiz ağlatır derler ya…
İşte o hesap…
Bir deniz gibidir.
Dolar taşar…
Duyduklarım silinmez kederimden.
Bir deniz olur gözlerin bakar gözyaşıma bakmadan.
Ağlamam duyulur ya ta derinden…
Bir dizi papatya sarar etrafımı seninle dolar içim.
Güneş kapanır secdeye önünde Cenab-ı Hakk’ın…
Senden bir sitem duyulur ötelerden gelen bir sestir belki de.
Bilmezsin ağlarım silinmez gözlerimden.
Senden dert dinler gibidir susma, dur, konuş.
Senden silinmez bir kelime bile düşmez ağzımdan.
Bir papatya tohumu eker gibidir seni sevmek…
Bir tatlı güvercin uçuverir ellerimden kayıp gider söyleyemez içinden geçenleri…
Duymazsın ama sayıklarım Rabb’im!
Döndüm sana duydum sessizliğini içimden kıvılcım ürperti gelirdi senden.
Yazdıklarım sendin bilemezdin.
Ama bilmeliydin.
Öteden…
Aynaya baktı ve gördükleri karşısında şoke oldu.
Bir yılana benziyordu.
Kıvrım kıvrım…
Bir yılandı ama korkunçtu.
Korkunçtu.
Yürüdü.
Yürüdü.
Yürüdü.
Ağzından zehir zemberek kustu.
Erimeye başladı birden.
Gittikçe küçülüyordu.
Bir solucan kadar küçüldü.
Tuvalete gitti, yüzünü yıkadı.
Sadece top şekline büründü.
Zehir zemberek kustu.
Salonun ortasında yuvarlandı.
Zehir zemberek kustu.
Bir yılan biçiminden bir böceğe dönüştü.
Adamların hepsi onu çiğnedi.
Üzerine kustular nefretlerini.
Sonra bir deprem oldu.
Ev yıkılıverdi.
Enkazın altında kaldı.
Senden çok var.
Göç etti Balkanlar’a.
Uzaklaştı oradan.
Uyandı ve güneş doğdu.
Arkadaşını aradı.
Bir eşek sürünün saldırısına uğradı.
Burnu düzen adamın hikayesiydi bu.
Biz Gogol’un izindeydik.
Palto bizim işimizdi.
Kalemler yazar, dostlar üşür.
Kendini bilen yaşar ve yaşatır.
Kul hakkını bilen kazanır.
Aynaya baktı ve dişlerini fırçaladı.
Yatağına uzandı bir kitap aldı, okumaya başladı.
Ateşten gömlekti yaşamı.
İlk defa anladı ve gördü ki hayat boş değilmiş.
Her şeyin bir anlamı varmış.
Uzaklaştı kustu.
Zehir zemberek…
Bir gül aldı eline.
Yapraklarını kokladı.
Sessizlik sustu sonsuz…
Senden kalan ne varsa bitti.
Ben de bittim aslında.
Bir ben şiirim.
Ben aslında Şirin’im.
Küçük bir kız…
İçimdeki küçük kız…
Ben Şirin’im!
Sevsene beni…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir